άνοιξη

Ἀστεροσκοπεῖο 

Διαρρῆχτες τοῦ ἥλιου 
δὲν εἶδαν ποτέ τους πράσινο κλωνάρι 
δὲν ἄγγιξαν φλογισμένο στόμα 
δὲν ξέρουν τί χρῶμα ἔχει ὁ οὐρανὸς 

Σὲ σκοτεινὰ δωμάτια κλεισμένοι 
δὲν ξέρουν ἂν θὰ πεθάνουν, παραμονεύουν 
μὲ μαῦρες μάσκες καὶ βαριὰ τηλεσκόπια 
μὲ τ᾿ ἄστρα στὴν τσέπη τους βρωμισμένα μὲ ψίχουλα 
μὲ τὶς πέτρες τῶν δειλῶν στὰ χέρια 
παραμονεύου  σ᾿ ἄλλους πλανῆτες τὸ φῶς. Νὰ πεθάνουν 

Νὰ κριθεῖ κάθε Ἄνοιξη ἀπὸ τὴ χαρά της 
ἀπὸ τὸ χρῶμα του τὸ κάθε λουλούδι 
ἀπὸ τὸ χάδι του τὸ κάθε χέρι 
ἀπ᾿ τ᾿ ἀνατρίχιασμά του τὸ κάθε φιλὶ 



 Μίλτος Σαχτούρης